niedziela, 18 grudnia 2016

Poznań - Malta i smocze łodzie, 2014


Jezioro Maltańskie, nazywane też Zbiornikiem Maltańskim – sztuczny zbiornik wodny położony w Poznaniu na prawym brzegu Warty, powstały w 1952 roku w wyniku spiętrzenia Cybiny. Zbiornik zajmuje maksymalnie obszar 67,5 ha (zależy od stopnia spiętrzenia) zaś jego długość to około 2,2 km (obwód 5,6 km), co czyni go największym sztucznym zbiornikiem wodnym miasta, a drugim co do wielkości w ogóle (po Jeziorze Kierskim). Średnia głębokość to nieco ponad 3,13 m, a maksymalna to około 5 m.
Swoją nazwę jezioro wzięło od Zakonu Kawalerów Maltańskich. Wprowadzono ją urzędowo w 1974. Jezioro zajmuje grunty należące niegdyś do kościoła św. Jana Jerozolimskiego za murami, przy którym mieściła się komandoria tegoż zakonu. W latach 80. XX w. jezioro i otoczenie zostały gruntownie zmodernizowane według projektu Klemensa Mikuły. Obecnie jest intensywnie wykorzystywane do uprawiania sportów wodnych.

 
Jezioro Maltańskie w Poznaniu, na którym odbywają się zawody wioślarskie i kajakarskie, ale nie tylko, a jakie? Troszeczkę niżej będzie wszystko jasne. Widok w kierunku mety.
Meta Toru Regatowego, widok z trybun.
Po drugiej stronie jeziora widoczna tablica wyników.
Ceremonia rozpoczęcia Mistrzostw Świata w Smoczych Łodziach w 2014 roku.
Podium czeka na zwycięzców.
Smocze łodzie właśnie dopływają do mety.
Końcowa rywalizacja w wyścigu, tuż przed metą.
Łodzie już za linią mety.
Po prawej  wieża sędziowska.
Okolice mety, przystań sędziowska.


Widok z mostu łączącego jezioro z galerią handlową o tej samej nazwie.Po środku zdjęcia widać wieże katedry.
Most i galeria, widoczna ulica abp. Antoniego Baraniaka.
Stanowisko sędziowskie na torze regatowym, widoczne boje rozdzielające poszczególne tory.
Biurowce Malta Office Park.
Skrzyżowanie ul. abp. A. Baraniaka z ul. Katowicką.
Galeria Malta.

Wambierzyce, Dolnośląskie, A.D. 2011



W tym wpisie przenosimy się do Polski, do miejscowości Wambierzyce. Na zdjęciu tytułowym widzimy Bazylikę.


 


Bazylika Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny, Sanktuarium Wambierzyckiej Królowej Rodzin Patronki Ziemi Kłodzkiej – barokowa bazylika znajdująca się w Wambierzycach koło Radkowa w powiecie kłodzkim. Wybudowana została w latach 1715-1723. W 1936 r. papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. Obiekt zarejestrowany jako zabytek 2 stycznia 1950.
Cytat z Wikipedii.

Wambierzyce leżą w powiecie kłodzkim w gminie Radków.
Obecna bazylika stoi na wzgórzu, gdzie w XII w. w niszy wysokiego drzewa umieszczono figurkę Matki Boskiej. Według kronik w 1218 r. ociemniały Jan z Raszewa odzyskał w tym miejscu wzrok. Po tym zdarzeniu do Wambierzyc zaczęło podróżować wielu pielgrzymów. Wkrótce pod drzewem z figurką postawiono ołtarz, a po bokach lichtarz i chrzcielnicę. W 1263 r. na wzgórzu powstał drewniany kościół.
W 1512 r. Ludwik von Panwitz wzniósł większą świątynię wybudowaną z cegły. Został on jednak zrujnowany podczas wojny trzydziestoletniej. W latach 1695-1711 wybudowano nowy kościół, który jednak szybko zaczął się walić i został rozebrany w 1714 r. W latach 1715-1723 powstała kolejna świątynia wybudowana przez hrabiego Franciszka Antoniego von Goetzena, która przetrwała do dziś.
W 1936 r. papież Pius XI nadał kościołowi tytuł bazyliki mniejszej. 17 sierpnia 1980 r. kardynał Stefan Wyszyński dokonał koronacji figurki Matki Bożej nadając jej tytuł Wambierzyckiej Królowej Rodzin.
Cytat z Wikipedii.

To tak zwana "Brama w dolinie Jozafata"



Rzeka Cedron.